Produkty zabronione i niewskazane:
świeże pieczywo żytnie, kasza jaglana, gruby makaron, tłuste sery, tłuste mięsa, ryby i wędliny, dziczyzna, podroby, tłusz­cze zwierzęce, margaryna, warzywa strą­czkowe, kapusty, marynaty, ostre przypra­wy, używki (alkohol i kawa prawdziwa). Potrawy najlepiej gotować w wodzie, na parze, dusić bez tłuszczu, piec w pergami­nie lub folii aluminiowej. Unikać należy potraw smażonych w tradycyjny sposób na tłuszczu. Nie należy spożywać wywa­rów z mięsa i kości. Podstawę do przy­rządzenia zup powinny stanowić jedynie wywary z warzyw. Zupy mleczne dobrze jest przyrządzić na mleku rozcieńczonym wywarem z warzyw w celu lepszej toleran­cji mleka przez ludzi starszych. Potrawy mięsne przygotowywać należy z mięsa gotowanego i zmielonego.

Cu­kry proste należy ograniczyć, ponieważ sprzyjają powstawaniu zmian miażdżyco­wych. U osób starszych stwierdza się nie­prawidłową tolerancje węglowodanów. W związku z częstymi niedoborami pokar­mowymi zwiększyć należy w diecie ilość wapnia do 1,0 g, żelaza do 15 mg na dobę, a także ilość fosforu, miedzi i jodu. Witaminy potrzebne są dla utrzymania pra­widłowego  przebiegu  procesów życio­wych, dla czynności układu nerwowego, dokrewnego dla czynności enzymatycz­nych. Szczególnie należy pamiętać o wita­minach A (5000 j.m.) B, (1,5 mg), B2(1,8 mg), PP (12 mg) i witaminie C (75 mg).

Dla przykładu: przy za­potrzebowaniu energetycznym 7535 kJ (1800 kcal) należy podać 45 g tłuszczu, wliczając również tłuszcz zawarty w pro­duktach, które nie są produktami tłusz­czowymi, jak: mięso, serr jajka, chleb, wa­rzywa i inne. Należy podać co najmniej 15 g tłuszczu w postaci oleju sojowego lub słonecznikowego, oliwy z oliwek. Oleje te zawierają w swym składzie ponad 50% niezbędnych nienasyconych kwasów tłu­szczowych: linolowego, linolenowego i arachidonowego.
Kwasy te wzmagają przemianę tłuszczową i zmniejszają stężenie cholesterolu we krwi, mają właściwości żółciotwórcze i żółciopedne, zapobiegają miażdżycy tęt­nic.
Zapotrzebowanie    energetyczne    należy uzupełnić    węglowodanami.    Podstawę stanowią cukry złożone, o wchłanianiu przedłużonym, jak skrobia, dekstryny.

Zasady żywienia
Zapotrzebowanie energetyczne maleje wraz z wiekiem, zmniejszając się stopnio­wo począwszy już od 25—30 roku życia. U osób powyżej 60 roku życia ograniczenie energii wynosi ok. 30%. Dlatego dobowe zapotrzebowanie energetyczne dla star­szych mężczyzn wynosi ok. 8372 kJ (2000 kcal), a dla kobiet 7535 kJ (1800 kcal). Osoby starsze wymagają większej ilości białka niż osoby dorosłe w sile wieku. Dobowe zapotrzebowanie białka wynosi 1—1,5 g na 1 kg wagi ciała. Białko to powinno mieć korzystny skład aminokwasowy. Dla uzyskania pożądanej wartości biologicznej stosunek białka zwierzęcego do roślinnego powinien wynosić 2:1. Tłuszcze ogranicza się i uzależnia od wiel­kości zapotrzebowania energetycznego (powinny pokryć nie więcej niż 25% tego, zapotrzebowania).

Przemiana tłuszczowa u osób starszych odbywa się mniej sprawnie niż u młodych. Zmienia się również tolerancja węglowo­danów. Często powstają niedobory wap­nia, żelaza, jodu, chlorku i sodu. U ludzi w wieku podeszłym są niewielkie rezerwy witamin, gdyż mają oni ograniczoną zdol­ność ich magazynowania. Jak z tego wynika, w okresie starości łatwo powstają niedobory pokarmowe, a także otyłość, która stanowi poważne niebez­pieczeństwo dla zdrowia.

W miarę starzenia się organizmu powstają zmiany w układzie oddechowym, narzą­dach ruchu, układzie moczowym, w gru­czołach dokrewnych oraz w układzie po­karmowym. Procesy trawienia ulegają osłabieniu. Zmniejsza się ilość soku żołąd­kowego, kwasu solnego, enzymów tra­wiennych. Upośledzeniu ulega również motoryka przewodu pokarmowego. Po­wstaje wrażliwość na pokarmy ciężko stra­wne. Często występują wzdęcia i zaparcia stolca.
W wieku podeszłym słabnie również zdol­ność organizmu do syntetyzowania białek, obniża się ilość albumin. Stąd niedobór białkowy jest zjawiskiem często spotyka­nym.

Proces starzenia się jest wynikiem zmian biochemicznych w organizmie i wiąże się ze stopniową utratą komórek. Tkanki ser­ca, nerek, mózgu, narządów zmysłów, mięśni szkieletowych nie mają zdolności regeneracji. Zwiększa się ilość tkanki łącz­nej w miejsce wyspecjalizowanych komó­rek poszczególnych narządów. Dochodzi do zwiększonego odkładania się związ­ków wapnia, fosforu, cholesterolu. Ilość wody wyraźnie obniża się. Powstają zmia­ny czynnościowe w układzie krążenia: wzrost ciśnienia, utrata elastyczności tęt­na, miażdżyca.

Kwiatostan kocanki (Inflorescentium Helichrysi). Występujące na piaszczystych terenach w Polsce kocanki piaskowe o żółtocytrynowych kwiatostanach zawierają związki flawonowe i inne substancje, po­budzające wydzielanieżółci i rozszerzające przewody żółciowe. Stosowane są prze­ważnie w różnych niedomogach wątroby, stanach skurczowych i zapalnych pęche­rzyka żółciowego w postaci odwaru. Odwar sporządza się z 1—1,5 łyżki stoło­wej ziół na szklankę wrzącej wody (czas gotowania 5 min); pić 2—3 razy dziennie po jedzeniu 0£ szklanki). Kwiatostany ko­canki są często składnikiem mieszanek ziołowych żółciopednych (np. Cholagoga II) i preparatów złożonych (np. Cholesol).

W celu uniknięcia wystąpienia objawów niedoborów witamin w organizmie należy ich ilość zwiększyć o 100—150% w poró­wnaniu z normą kobiety, która nie jest w ciąży. Dotyczy to szczególnie witamin A i D, witamin z grupy B oraz witaminy C. Zapotrzebowanie witamin w ciąży zależy również od wagi ciała, wydatków ener­getycznych i warunków środowiskowych. Jadłospis kobiety ciężarnej zależy w bar­dzo dużym stopniu od doboru produktów żywnościowych. Aby w diecie kobiety ciężarnej były właściwe proporcje wszyst­kich składników odżywczych, należy uwzględnić jak największą różnorodność produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego i roślinnego.

Nadmierne spo­żywanie tłuszczu jest szkodliwe, bowiem w okresie ciąży we krwi występuje zwięk­szone stężenie lipidów. Węglowodany uzupełniają zapotrzebowa­nie energetyczne. Kobiety ciężarnej nie należy przekarmiać węglowodanami, gdyż spożyte w nadmiarze prowadzą do otyło­ści, zachwiania stężenia glukozy we krwi, wydalania cukru z moczem. Przy planowaniu diety należy uwzględnić właściwą ilość węglowodanów. Stosunek ilościowy białka do tłuszczu i węglowoda­nów w okresie ciąży przedstawia się, jak 1:0, 8:4. Zapotrzebowanie organizmu ko­biety ciężarnej na składniki mineralne jest zwiększone, a dotyczy to szczególnie wap­nia, fosforu, żelaza i mikroelementów. Nor­ma chloru i potasu nie zostaje zmieniona: ograniczyć należy natomiast sód.